یکی از عادتهایم این است که وقتی برایم چای میآورند فنجان را بر میدارم و بو میکشم. مهم نیست بوی هل بدهد یا دارچین، همین که بوی چای توی مشامم بپیچد حس غریبی دارم؛ بوی چای برایم حزن عامدانه و رخوتانگیز دارد، درست مثل بوسههای سرد و قلابی؛ برعکسِ بوی مستکنندهی قهوه، آن هم وقتی که ماندههای دُرد تهنشین میشوند ته فنجانم. شاید برای همین همیشه قهوه را به چای ترجیح دادهام، چون چای مرامیبرد به سمتِ خاطرههایی که خاطرم را میآزارند.
نویسنده
رضا طالب
ناشر
سیسرخ
قطع
رقعی
جلد
شومیز
شابک
۹۷۸۶۲۲۸۷۸۴۹۱۵
تعداد صفحه
106
نوع کاغذ
بالک
سال چاپ
۱۴۰۴
نوبت چاپ
۱